الاثنين، 29 ديسمبر، 2014

شكرا 2014

 
أجمل ما فى 2014 حاجة نبهنى لها مناقشة مع صديق النهاردة بعد حدث فرحنا له جدا ، وهى إنى استعدت الطفل اللى فقدته من جوايا فى 2013 ، رجعت للشقاوة القديمة والضحكة اللى من القلب ، بقيت أعمل مقالب بنفس حلوة  ، فى 2014 قدرت أشيل أقنعة كتير قوى من على قلبى وأواجه الحياة من تانى .
 
 
بقى سهل على أقول لأى حد أنا بأحبه أو بأكره عن مكانته فى قلبى من غير دبلوماسية ولا حسابات ، رميت كل حسابات الكبار من دماغى ، رجعت أزغرد :D
 
قدرت أحلل كل المشاكل لأسبابها البسيطة وأعالجها بهدوء ، ورجعت أرسم ، صحيح أنا مش رسام بريمو وفاروق حسنى أحلى منى بكتييييييييييير فى موضوع الرسم ده ، بس على الأقل نفضت التراب عن كراسة الإسكتش بتاعتى ومسكت القلم وشخبطت ، يااااااااااااااااااااااه كان شعور ممتع قوى قوى قوى فى اللحظة دى .
 
2014 كانت تجميع لحاجات كتير قوى صغيرة ، بس كملت بعضها لحد ما رسمت صورتى اللى يمكن مش زى صورتى القديمة اللى بأتمنى فى كل لحظة إنى أشوفها تانى ، بس على الأقل صورة أقدر أقول إنى حبتها ، دا أنا حتى رجعت أتصور تانى :D
 
كلمة أخيرة : شكرا لدار الضيافة
فى كل مرة الدقايق فيه بتفرق معايا كتير قوى
يمكن ما أكونش مبالغ لو قلت إنها بتفرق معايا عمر بحاله